مديرمسئول رای ملت : هر مقدار كه موانع موجود بر سر راه اعتراضات دانشجوئی بيشتر گردد به همان اندازه به سوی افراطی شدن میرود
دكتر حسنهاشميان استاد دانشگاه و مدير نشريه
صوت الشعب در مصاحبه با بخش عربی راديو مونت كارلو گفت آنهائی كه تصور میكنند
اعتراضات دانشجوئی اخير بوسيله تعداد اندكی از دانشجويان صورت گرفته و با بستن دهان
آنها ماجرا به پايان میرسد، دچار اشتباه اساسی شدهاند. او بيان كرد كه اين
اعتراضات در لايههای مختلف جامعه ريشه دوانده و از يك بستر تاريخی برخوردار است.
هر مقدار كه موانع موجود بر سر راه اين اعتراضات بيشتر گردد به همان اندازه به سوی
افراطی شدن میرود. اين استاد دانشگاه در بخشی ديگر از اين مصاحبه درباره نقش آقای
خاتمی گفت، رئيس جمهور تلاش میكند از طريق نصيحت ، استدلال و پند و اندرز
اقتدارگرايان را متقاعد كند از مانعتراشی بر سر راه اصلاحات دست بردارند و آنها تا
زمانی كه میدانند خاتمی به غير از نصيحت دست به كار ديگری نمیزند ، به حرف او گوش
نمیكنند. آنها از تمام ابزارهای قدرت موجود در دست خود نهايت استفاده را میكنند و
خاتمی از تمام جملات زيبای موجود در كتابهای قفسه رياست جمهوری نهايت بهرهبرداری
را مینمايد. دكترهاشميان در پاسخ به اين سئوال كه محافظهكاران در ورای اين
برخوردها چه هدفی را دنبال میكنند، گفت: تجربه انتخابات شوراها در سال گذشته يك
موفقيت بزرگ برای محافظهكاران به حساب میآيد و مايل هستند اين تجربه را در
انتخابات آينده تكرار كنند. آنها متوجه شدند كه فشارها و برخوردهايشان با گروههای
سياسی اصلاحطلب ، اين گروهها را از مردم جدا كرده و قشرهای مختلف جامعه نسبت به
عملكرد و موفقيت آنها در پيشبرد اصلاحات قطع اميد كردهاند. خود اصلاحطلبان نيز
متوجه شدهاند كه با حركت كردن در همان دالانهای گذشته خود هيچگونه پشتوانه مردمی
ندارند.
دكترهاشميان با توجه به تحولات شكل گرفته در منطقه و علی الخصوص رويدادهای عراق ،
گفت: اين تحولات فشارهای روانی و تا حدودی عملی بر محافظهكاران در ايران وارد
ساخته است، اما در عين حال آنها را حساستر از گذشته كرده و برای اينكه اوضاع از
دست آنها خارج نگردد، به كارهای پيشگيرانه و به عبارتی ديگر سختگيرانه روی
آوردهاند. اين استاد دانشگاه ادامه میدهد كه اين تحولات تا حدودی معادله قدرت را
به نفع اصلاحطلبان تغير داده است اما آنها برنامه مشخصی برای درست استفاده كردن از
اين رويدادها ندارند. حتی برخی از گروههای اصلاح طلب از اين واهمه دارند كه
مخالفان آنها ، آنان را متهم به داشتن رابطه با دانشجويان معترض كنند. وضعيتی كه در
نهايت به دور شدن آنها از دانشجويان و كاهش تأثير آنها بر فرآيند امور میشود. برخی
ديگر معتقد هستند كه بايد بسوی دانشجويان رفت و با آنها يك جبهه متحد تشكيل داد ،
اين مسئله حداقل میتواند به اين موضوع كمك كند كه فقدان رهبری برای اعتراضات فعلی
را پر نمايد اما چالشی خطرناك است كه ريسك آن برای اصلاحطلبان خيلی بالاست. در
مقابل محافظهكاران از روزهای اوليه تحولات در منطقه با پشتپا زدن به ايدئولوژی ضد
امپرياليستی گذشته خود به پيشواز اين تغيرات رفتند. آنها گام نخست را در بتشكنی
تابوی رابطه با امريكا برداشتند و در حال حاضر تلاش میكنند با ساكت كردن سروصداهای
فعلی برنامه اصلاحات اجتماعی را در آيندهای نه چندان دور دنبال كنند كه ممكن است
در آن پوشش حجاب را اختياری كرده و ممنوعيت مواردی چون رقص را به تدريج از بين
ببرند. اين برنامههای اجتماعی از ديد محافظهكاران میتواند سروصداها در بخشهای
غير سياسی جامعه را بخواباند. در هر حال جنبش دانشجوئی كه بدنبال آرمانهای
دموكراسی و عدالت اجتماعی انقلاب 1357 است تحت تأثير اين برنامهها قرار نخواهد
گرفت و همچنان به راه خود ادامه خواهد داد.