|
نه شرقی نه غربی, نه
تازی شدن را
براي تو ای بوم بر دوست دارم
|
نقطه ی ضعف و آسیب پذیر حکومت اسلامی، خودِ اسلام است , گیل آوایی
|
حکومت اسلامی به همان دلیل که توان و قابلیت انطباق با معیارهای امروزین جهان را ندارد و از ظرفیت ایجاد جامعه ای برخوردار از یک فرهنگ و اصول و ساختار مترقی انسان امروز، محروم است و در دایره بسته ای بنام اسلام ناگزیر از فرو رفتن در قهقراست، بدیلی هم که باسرکوب و قتل و خفقان و بحران بر آن پای می فشارد، به همان دلیل نیز قابلیت حل ساده ترین معضل اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی را در جهان امروزین ندارد و از همین زاویه نیز محکوم به سرنگونی است.
به زبانی دیگر نقطه ضعف و زبونی و ناتوانی حکومت اسلامی، دین اسلام است که نه تنها هر راه برون رفت از باتلاق خود ساخته که معلول دین سیاسیست، بسته است بلکه برای حل هر بحران حتی ناچیز، بحران تازه ای پیش روی حکومت اسلامی قرار می دهد که طی سی سال حکومت خود، هیچ دوره ای بدون بحران نبوده و اصولا در بحران و با بحران آفرینی بر سر قدرت مانده است.
بحران شکل ذاتی حکومت اسلامی است و این خاص ایران هم نیست بلکه هر جامعه مسلمان که با ایدئولوژی اسلامی بخواهد حکومت کند، حکومت بدون بحران نخواهد بود. انتقاد از سیستم یا نظام سیاسی/فرهنگی/اجتماعی یک جامعه و اعتراض و حتی شورشهای اجتماعی ممکن است مردم را بفریباند ( نوعی از پوپولیسم ) و دور ِ جماعتی از نوع و تبار خمینی ها جمع کند اما عدم ظرفیت و توانایی حل مشکلات و مسایل مورد انتقاد و اعتراض، روند آغاز شده را به ضد خود آنان تغییر می دهد و آن می شود که از کمتر از دوسال شروع حکومت اسلامی، ( 59-58 ) چنین وارونه گشتاوری را شاهد بوده ایم.
و اما بحران آفرینیها و شرایط بحرانی را نیز گرفتار آمدن، تا چه حد و کجا قابل بهره گیری و پذیرش دیگر اعضای جامعه جهانی باشد، بقاء حکومت اسلامی تعیین می شود. به همان گونه که تا کنون غرب با آن کنار آمده است اما تکوین بحرانها از یک سو و چالشهای تازه ی پدید آمده از سوی دیگر، شمارش معکوس برای تغییر حکومت اسلامی را آغازیده است.
اصولا ایدئولوژی نامنسجم و متشتت، نمی تواند بدون تنش و بحران باشد و عمده نیروی آن نیز صرف تضادها و تنشها و جدلهای درونی می شود. بدیگر سخن نیروی با ایدئولوژی اسلامی با توجه به شاخه های مختلف تشکیل دهنده ی آن بنا به ماهیت ایدئولوژیک و بار دینی و مسئولیتهای اعتقادی، التزامی آن، جنگ درون اسلامی را اجتناب ناپذیر می کند. نمونه های بسیاری از جنگ و درگیری و تشتت مسلمانان با گرایشهای سنی و شیعه و وهابی و................در تاریخ دور و نزدیک داریم که چنین پیامدها و حوادث و ماجراها را شاهد بوده و حتی خواسته یا ناخواسته گرفتارش شده و چوبش را نیز خورده ایم. از شیعه کردن ِ بزور ِ شمشیر ِ سنی ها گرفته تا همین تاریخ نزدیک که تضاد و درگیری سنی و شیعه توسط بریتانیای حاضر در پهنه سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ما ایرانیان، گواه روشنی است و همین روند تا زمان کنون نیز ادامه دارد و چنین خواهد بود تا زمانی که فرقه های مختلف اسلامی گذاری پشت سر نهند که مسیحیان اروپا، قرنها پیش، پشت سر نهاده اند اگر چه باز تا زمانیکه ابله در جهان است، ابرقدرتها از این ماجراها بی بهره نخواهند ماند!
از همین جاست که اگر حکومت اسلامی با همه پشت پا زدن به قوانین و مقررات حتی خود تصویب کرده ، اعتراضات و شورشهای مردم بجان آمده از گرانی و فقر و بیکاری و بحرانهای اقتصادی را سرکوب کند ( که می کند ) و از این زاویه بتواند( که توانسته ) خطر سرنگونی از داخل را به هر شکل ممکن مهار نماید و به تاخیر اندازد،
و باز اگر حکومت اسلامی با آرایشهای نیروهای از نوع حماس و حزب الله و جیش المهدی و حزبالدعوه و امثال آن بتواند غرب بویژه امریکا را در حالت درگیری موضعی نگهدارد که نتوانند حکومت اسلامی را به سرنوشت طالبان و صدام محتوم نمایند، اما نقاط ضعف فراوانی دارد که رودر رویی مستقیم نظامی را می تواند به کمترین حد احتمال تبدیل کند.
یکی از برجسته ترین نقاط ضعف و آسیب پذیری ِ حکومت اسلامی، خود اسلام است.
حکومت اسلامی با تبعیض و نابرابری و تحقیر و تحمیل باورها و سیاستهای فرهنگی، اجتماعی و سیاسی خود به دیگر فرقه های دینی حتی اسلامی بویژه سنی ها، نقطه آسیب پذیری خود را باز می نمایاند. همین نقطه ضعف هم اگر خود حکومت اسلامی بخواهد به هر شکل ممکن ترمیمش کند و از آن دوری جوید ( که نمی جوید!) مورد استفاده غرب برای سرنگونی حکومت اسلامی قرار می گیرد چنانکه نیاز به جنگ رو در روی نظامی از نوع پیاده کردن نیرو و جنگی شبیه عراق و افغانستان نباشد.
حکومت اسلامی با دامن زدن به مسئله شیعه و سنی وسرکوب هم وطنان سنی ما از یک سو و شیوه های بسیار آسان و عملی ِ شعله ور کردن این مسئله، درگیری داخلی را به حکومت اسلامی چنان تحمیل می کنند که حکومت اسلامی نه تنها قادر به شاخ و شانه کشیدنهای خارج از مرزهایش نباشد بلکه از عهده مهار شورشهای داخلی نیز بر نیاید. این روندیست که آتش آن برافروخته شده است و حکومت اسلامی با به میدان آوردن بزغاله هایی از نوع احمدی نژادها و دار و دسته مالیخولیای صاحب زمانی، زمان وقوع چنین فاجعه ای را نزدیک و نزدیک تر می کند.
نشانه های کنونی بحران ناشی از حکومت اسلامی از نوع اعدام رهبران سنی در سیستان وبلوچستان و سابقه پیشین سرکوب و تحمیل نابرابری و تبعیض به کل هم وطنان سنی ما، وقایع اهواز و اعدامهای متعاقب آن و درگیریها و سرکوب در کردستان و............... خبر از حضور غرب بویژه امریکا در شدت گرفتن چنین تنشها و تضادها و درگیرها می دهد که بی تردید می تواند به شورشها و زد و خوردهای داخلی در ایران تبدیل شده و بازوهای سرکوب در حکومت اسلامی در برخوردبا چنین بحرانی، پتانسیلهای متمرکز خود را نه تنها از دست داده بلکه آسیب پذیری حکومت اسلامی چنان گسترش یابد که تغییر آن بمراتب آسان تر از آن شود که نیاز به جنگی تمام عیار باشد.
حکومت اسلامی با عدم پایبندی و نیز بی اعتنایی به واقیعتها و ضرورتهای جهان امروز از یک سو و گرایشهای خیالپردازانه ی آخر زمان و بهشت و خلافت اسلامی و جهان اسلام و...... هر روز که بر ماندن در قدرت پا می فشارد، تحول و دگرگونی ِ اجتناب ناپذیر سیاسی در ایران را فاجعه بارتر و دهشتناک تر می کند که دود همه این شوربختی ها به چشم مردمی می رود که ماندگارند و نسلهای دیگر نیز که باید تاوان امروز را بدهند.
کل حکومت اسلامی ریشه ی بحرانهای دهشتناک و سرنوشت ساز است. هر چه عمر حکومت اسلامی کوتاهتر شود و هرچه سریعتر حکومت اسلامی را سرنگون کنیم، از عمق فاجعه می کاهیم. این نتیجه بدست نمی آید مگر همه ی نیروهای سیاسی با هر گرایش سیاسی، دینی، فکری در یک کلام همه ملت ایران برای سرنگونی کلیت حکومت اسلامی به میدان آیند. در برخورد با حکومت اسلامی، جای میانه ای وجود ندارد. اسلام را باید مانند قرآن بروی طاقچه خاک گرفته ی خانه ها برگرداند، چه گزینش و تداوم حکومت دینی جز شوربختی و نکبت و فاجعه و عقب ماندن از روند تکاملی جهان امروز نیست.
با مهر
گیل آوایی
http://www.perslit.com/GilAvaei.htm
اوریل 2008
گفتگوی رادیو پژواک با مهرداد درویش پور درباره خشونت های ناموسی
|
|
  
توجه:استفاه از مطالب اطلاعات.نت با ذكر ماخذ آزاد
می باشد
با خبرهای خود به خبررسانی اطلاعات.نت ياری رسانيد!
-
http://ettelaat.net/
-
|
