به سايت اطلاعات.نت
خوش آمديد
 

 صفحه اول | روزنامه ها | گروهاي سياسی| ادب و هنر | راديو | موسيقی | تلويزيون | فايل هاي صوتی
وب لاگها
| كامپيوتر | مقالات مذهبی | ورزشی |  تاريخ وفرهنگ| تماس با ما  | بایگانی

نه شرقی نه غربی, نه تازی شدن را                براي  تو ای بوم بر دوست دارم


 

چاپ خبر  

 

نزدیک به یک میلیون کودک کار در ایران


 سایت موج:
كودكان‌ کار در ایران به‌ دليل‌ كم‌ سن‌ و سال‌ بودن‌ و عدم‌ نظارت‌ دستگاه‌ها در بسياري‌ از موارد استثمار شده‌ و بر اساس‌ ارزش‌ واقعي‌ كار خود حقوق‌ دريافت‌ نمي‌كنند. در ايران آمار دقيقي از تعداد كودكاني كه در بخش هاي مختلف كار مي كنند در دسترس نيست ولي برخي آمارهاي غير رسمي تعداد اين كودكان را بيشتر از 900 هزار نفر برآورد كرده اند، يعني 900 هزار نفري كه رسماً ثبت شده اند.

از اين تعداد نيمي كار ثابت دارند و به صورت تمام وقت كار مي كنند. نيمي ديگر به عنوان كارگر فصلي در كوره پز خانه هاي آجر پزي و قالي بافي ها مشغول كار هستند.در مجموع 80 درصد كودكان خياباني، كودكان كار هستند كه به علت فقر اقتصادي خانواده‌ها، مجبور به كار در خيابان هستند و بيشتر آنها در استان‌هاي خراسان، تهران، لرستان و كردستان به سر مي‌برند.

90درصد اين كودكان داراي والدين هستند، 80 درصدشان مهاجرند كه 42 درصد آنها از روستاها و شهرهاي ديگر كشور و 38 درصد از كشورهاي ديگر آمده‌اند و از نظر جنسيت نيز 78 درصد آنها مذكر و در فاصله 5 تا 18 سالگي قرار دارند.

اين در حاليست كه بر اساس قانون كار ايران، به كار گماردن كودكان كمتر از 15 سال ممنوع است و به كار گيري نوجوانان ۱۵ تا ۱۸ سال نيز در شغل هاي سخت و زيان آور ممنوع است. قانون كار ايران، كار كودكان زير ۱۵ سال را ممنوع كرده اما كار براي رده هاي سني ۱۵ تا ۱۸ سال كه كه قانون آنها را نوجوان مي نامد، با شرايطي مجاز شناخته شده است ساعت كار نوجوانان در قانون كار يك ساعت كمتر از ساعت كار كارگران معمولي است و كارفرما حق ندارد كارهاي اضافي سخت و زيان آور را به نوجوانان واگذار كند.

چهار سال پيش دولت ايران براي حذف كار نوجوانان نيز مقررات تازه اي وضع كرد و بر اساس آن ۲۳ نوع شغل براي افراد ۱۵ تا ۱۸ ساله اي كه با عملياتي نظير جوشكاري و كار با وسايل با ارتعاش بالا سرو كار دارند، ممنوع شد. شرط به كارگيري نوجوانان در قانون كار اين است كه نوجوان در بدو استخدام به وسيله سازمان تامين اجتماعي مورد آزمايش هاي پزشكي قرار بگيرد. اين آزمايش ها حداقل سالي يك بار تجديد مي شود و اگر آزمايش هاي پزشكي با نوع كار تناسب نداشته باشد كارفرما موظف است در حدود امكانات خود شغل كارگر را تغيير دهد. بر اساس اين قانون، استفاده از كودكان و نوجوانان در حفر قنات، كار در دامداري ها، كشتارگاه ها، كارگاه هاي قالي بافي و زيلو بافي، كوره پز خانه ها و نانوايي ها ممنوع شده است.

با آنكه سال ها از تصويب اين قانون كار و مقررات ممنوعيت كار كودكان و نوجوانان گذشته اما شواهد نشان مي دهد كه اين قوانين تاثيري در به كارگيري كودكان نداشته است و استفاده از كودكان و نوجوانان در بسياري از مشاغل نظير نانوايي، آهنگري و قاليبافي در ايران مرسوم است. براي مثال، بسياري از اين كودكان، بر اثر فقر و نداري خانواده هايشان به كار طاقت فرسا در كارگاه ها و نيز فروشندگي در خيابان ها كشيده شده اند. اما هستند كودكاني كه در خود خانواده ها به كار اجباري، از قبيل نگهداري از فرزندان كوچكتر، گماشته مي شوند.

علل اشتغال به كار كودكان
مسأله كار كودكان عمدتاً با فقر خانواده ها در ارتباط است؛ كودكان خانواده هاي كم درآمد و بي بضاعت ناگزيرند كه يا با شركت در كارهاي دسته جمعي و يا يافتن كاري در خارج از منزل به نحوي در افزايش درآمد خانواده تأثير گذار باشند.

فقر خانواده ها يكي از جنبه هاي عقب ماندگي اقتصادي اجتماعي و فرهنگي است كه امروزه گريبانگير بسياري از جوامع و كشورها شده است. عامل عمده ي ديگري كه موجب روي آوردن كودكان به بازار كار مي باشد، فقدان يا نامطلوب بودن مراكز آموزشي و يا دور بودن اين مراكز از محل زندگي كودكان است.

اين امر خود ناشي از نارسايي هايي است كه در تعميم قوانين مربوط به حمايت و آموزش كودكان و همچنين، در امر نظارت برابري قوانين، وجود دارد و ديگر اينكه اشتغال به كار كودكان با افزايش معضلات اجتماعي، اعتياد، طلاق، مهاجرت روستاييان به شهر ها، بيكاري و... كه حاصل توزيع نابرابر ثروت و شكاف روزافزون طبقاتي هستند، نسبت مستقيم دارد؛ چرا كه با وخيم شدن وضعيت خانواده ها از لحاظ اجتماعي و اقتصادي، بخشي از بار سنگين تأمين درآمد خانواده ها روي شانه هاي نحيف كودكان سنگيني مي كند و هزاران كودك به رغم ميل باطني و به علت فقر خانواده هايشان در چرخه زودرس كار و تلاش جانفرسا قرار گرفته و نان آوران كوچك خانواده ها مي شوند. و البته علل اين نابساماني را بايد در سياست هاي اقتصادي و اجتماعي اتخاذ شده جست وجو كرد.

كار در خيابان علاوه بر اينكه گريبانگير هزاران كودك اين سرزمين است نشان دهنده ناكارآمدي سياست هاي اتخاذ شده در خصوص مسائل و معضلات اجتماعي است و شايد به همين سبب است كه انواع و اقسام طرح هاي ضربتي و غيرضربتي براي جمع آوري اين كودكان اجرا شده است..

گر غير از اين بود براي هزاران كودك كارگر ديگر كه در كارگاه هاي پنهان به كار اشتغال دارند نيز بايد حساسيت بيشتري نشان داده مي شد چرا كه آسيب هايي بسيار بيش از آنچه متوجه كودكان خياباني است، ديگر كودكان شاغل را تهديد مي كند.

از سويي ديگر عملكرد متناقض مسئولين اجرايي كشور در طرح ساماندهي كودكان خياباني موجب افزایش تعداد كودكان خياباني شده است.



بازگشت شیر بدون خورشید بر سر در مجلس



توجه:
استفاه از مطالب اطلاعات.نت با ذكر ماخذ آزاد می باشد

با خبرهای خود به خبررسانی اطلاعات.نت ياری رسانيد!  -  http://ettelaat.net/ -

Copyright © 1999-2010 Ettelaat Network, All  Rights Reserved
Webmaster
اطلاعات.نت به هيچ گروه و مرام و مسلك وابسته نيست