|
به سايت
اطلاعات.نت |
صفحه اول
|
روزنامه ها
| گروهاي
سياسی|
ادب و هنر
|
راديو
| موسيقی
| تلويزيون
| فايل هاي
صوتی |
|
اعلاميهی جهانی حقوق بشر مجمع عمومی سازمان ملل متحد اعلاميهی جهانی حقوق بشر را آرمان مشترك تمام مردمان و ملتها اعلام میكند تا همهی افراد و تمام نهادهای جامعه اين اعلاميه را همواره در نظر داشته باشند و بكوشند كه به ياری آموزش و پرورش ، رعايت اين حقوق و آزادیها را گسترش دهند و با تدابير فزايندهی ملی و بينالمللی ، شناسايی و اجرای جهانی و موثر آنهارا چه در ميان مردمان كشورهای عضو و چه در ميان مردم سرزمينهايی كه در قلمرو آنها هستند، تامين كنند. ديباچه از آن جا كه شناسايی حيثيت و كرامت ذاتی تمام اعضای خانوادهی بشری و حقوق برابر و سلب ناپذير آنان اساس آزادی ، عدالت و صلح در جهان است، از آن جا كه ناديده گرفتن و تحقير حقوق بشر به اقدامات وحشيانهای انجاميده كه وجدان بشر را برآشفتهاند و پيدايش جهانی كه در آن افراد بشر در بيان و عقيده آزاد، و از ترس و فقر فارغ باشند، عالی ترين آرزوی بشر اعلا م شده است ، از آن جا كه ضروری است كه از حقوق بشر با حاكميت قانون حمايت شود تا انسان به عنوان آخرين چاره به طغيان بر ضد بيداد و ستم مجبور نگردد، از آن جا كه گسترش روابط دوستانه ميان ملتها بايد تشويق شود، از آن جا كه مردمان ملل متحد، ايمان خود را به حقوق اساسی بشر و حيثيت و كرامت و ارزش فرد انسان و برابری حقوق مردان و زنان ، دوباره در منشور ملل متحد اعلا م و عزم خود را جزم كردهاند كه به پيشرفت اجتماعی ياری رسانند و بهترين اوضاع زندگی را در پرتو آزادی فزاينده به وجود آورند، از آن جا كه دولتهای عضو متحد شدهاند كه رعايت جهانی و موثر حقوق بشر و آزادیهای اساسی را با همكاری سازمان ملل متحد تضمين كنند، از آن جا كه برداشت مشترك در مورد اين حقوق و آزادیها برای اجرای كامل اين تعهد كمال اهميت را دارد، مجمع عمومی اين اعلاميهی جهانی حقوق بشر را آرمان مشترك تمام مردمان و ملتها اعلام میكند تا همهی افراد و تمام نهادهای جامعه اين اعلاميه را همواره در نظر داشته باشند و بكوشند كه به ياری آموزش و پرورش ، رعايت اين حقوق و آزادیها را گسترش دهند و با تدابير فزايندهی ملی و بين المللی ، شناسايی و اجرای جهانی و موثر آنهارا چه در ميان مردمان كشورهای عضو و چه در ميان مردم سرزمينهايی كه در قلمرو آنها هستند، تامين كنند. مادهی ١ تمام افراد بشر آزاد زاده میشوند و از لحاظ حيثيت و كرامت و حقوق با هم برابراند. همگی دارای عقل و وجدان هستند و بايد با يكديگر با روحيه ای برادرانه رفتاد كنند. مادهی ٢ هر كس میتواند بی هيچ گونه تمايزی ، به ويژه از حيث نژاد، رنگ، جنس ، زبان ، دين ، عقيدهی سياسی يا هر عقيدهی ديگر، و همچنين منشا ملی يا اجتماعی ،ثروت ، ولادت يا هر وضعيت ديگر، از تمام حقوق و همهی آزادیهای ذكرشده در اين اعلاميه بهره مند گردد. به علاوه نبايد هيچ تبعيضی به عمل آيد كه مبتنی بر وضع سياسی ، قضايی يا بين المللی كشور يا سرزمينی باشد كه شخص به آن تعلق دارد، خواه اين كشور يا سرزمين مستقل ، تحت قيمومت يا غير خودمختار باشد، يا حاكميت آن به شكلی محدود شده باشد. مادهی ٣ هر فردی حق زندگی ، آزادی و امنيت شخصی دارد. مادهی ٤ هيچ كس را نبايد در بردگی يا بندگی نگاه داشت. بردگی و دادوستد بردگان به هر شكلی كه باشد، ممنوع است. مادهی ٥ هيچ كس نبايد شكنجه شود يا تحت مجازات يا رفتاری ظالمانه ، ضد انسانی يا تحقيرآميز قرار گيرد. مادهی ٦ هر كس حق دارد كه شخصيت حقوقی اش در همه جا به رسميت شناخته شود. مادهی ٧ همه در برابر قانون مساوی هستند و حق دارند بی هيچ تبعيضی از حمايت يكسان قانون برخوردار شوند. همه حق دارند در مقابل هر تبعيضی كه ناق´ اعلا ميهی حاضر باشد، و بر ضد هر تحريكی كه برای چنين تبعيضی به عمل آيد، از حمايت يكسان قانون بهره مند گردند. مادهی ٨ در برابر اعمالی كه به حقوق اساسی فرد تجاوز كنند ـ حقوقی كه قانون اساسی يا قوانين ديگر برای او به رسميت شناخته است ـ هر شخصی حق مراجعهی موثربه دادگاههای ملی صالح را دارد. مادهی ٩ هيچ كس را نبايد خودسرانه توقيف ، حبس يا تبعيد كرد. مادهی ١٠ هر شخص با مساوات كامل حق دارد كه دعوايش در دادگاهی مستقل و بی طرف ، منصفانه و علنی رسيدگی شود و چنين دادگاهی در بارهی حقوق و الزامات وی ،يا هر اتهام جزايی كه به او زده شده باشد، تصميم بگيرد. مادهی ١١ (١) هر شخصی كه به بزهكاری متهم شده باشد، بی گناه محسوب میشود تا هنگامی كه در جريان محاكمه ای علنی كه در آن تمام تضمينهای لازم برای دفاع او تامين شده باشد، مجرم بودن وی به طور قانونی محرز گردد. (٢) هيچ كس برای انجام دادن يا انجام ندادن عملی كه در موقع ارتكاب آن ، به موجب حقوق ملی يا بين المللی جرم شناخته نمیشده است ، محكوم نخواهد شد. همچنين هيچ مجازاتی شديدتر از مجازاتی كه در موقع ارتكاب جرم به آن تعلق میگرفت ، دربارهی كسی اعمال نخواهد شد. مادهی ١٢ نبايد در زندگی خصوصی ، امور خانوادگی ، اقامت گاه يا مكاتبات هيچ كس مداخلههای خودسرانه صورت گيرد يا به شرافت و آبرو و شهرت كسی حمله شود. در برابر چنين مداخلهها و حملههايی ، برخورداری از حمايت قانون حق هر شخصی است. مادهی ١٣ (١) هر شخصی حق دارد در داخل هر كشور آزادانه رفت وآمد كند و اقامتگاه خود را برگزيند. (٢) هر شخصی حق دارد هر كشوری ، از جمله كشور خود را ترك كند يا به كشورخويش بازگردد. مادهی ١٤ (١) در برابر شكنجه ، تعقيب و آزار، هر شخصی حق درخواست پناهندگی و برخورداری از پناهندگی در كشورهای ديگر را دارد. (٢) در موردی كه تعقيب واقعا در اثر جرم عمومی و غيرسياسی يا در اثر اعمالی مخالف با هدفها و اصول ملل متحد باشد، نمیتوان به اين حق استناد كرد. مادهی ١٥ (١) هر فردی حق دارد كه تابعيتی داشته باشد. (٢) هيچ كس رانبايد خودسرانه از تابعيت خويش ، يا از حق تغيير تابعيت محروم كرد. مادهی ١٦ (١) هر مرد و زن بالغی حق دارند بی هيچ محدوديتی از حيث نژاد، مليت ، يا دين با همديگر زناشويی كنند و تشكيل خانواده بدهند. در تمام مدت زناشويی و هنگام انحلا ل آن ، زن و شوهر در امور مربوط به ازدواج حقوق برابر دارند. (٢) ازدواج حتما بايد با رضايت كامل و آزادانهی زن و مرد صورت گيرد. (٣) خانواده ركن طبيعی و اساسی جامعه است و بايد از حمايت جامعه و دولت بهره مند شود. مادهی ١٧ (١) هر شخصی به تنهايی يا به صورت جمعی حق مالكيت دارد. (٢) هيچ كس را نبايد خودسرانه از حق مالكيت محروم كرد. مادهی ١٨ هر شخصی حق دارد از آزادی انديشه ، وجدان و دين بهره مند شود. اين حق مستلزم آزادی تغيير دين يا اعتقاد و همچنين آزادی اظهار دين يا اعتقاد، در قالب آموزش دينی ، عبادتها و اجرای آيينها و مراسم دينی به تنهايی يا به صورت جمعی ، به طور خصوصی يا عمومی است. مادهی ١٩ هر فردی حق آزادی عقيده و بيان دارد و اين حق مستلزم آن است كه كسی از داشتن عقايد خود بيم و نگرانی نداشته باشد و در كسب و دريافت و انتشار اطلاعات و افكار، به تمام وسايل ممكن بيان و بدون ملاحظات مرزی آزاد باشد. مادهی ٢٠ (١) هر شخصی حق دارد از آزادی تشكيل اجتماعات ، مجامع و انجمنهای مسالمت آميز بهره مند گردد. (٢) هيچ كس را نبايد به شركت در هيچ اجتماعی مجبور كرد. ماده ٢١ (١) هر شخصی حق دارد كه در ادارهی امور عمومی كشور خود، مستقيما يا به وساطت نمايندگانی كه آزادانه انتخاب شده باشند، شركت جويد. (٢) هر شخصی حق دارد با شرايط برابر به مشاغل عمومی كشور خود دست يابد. (٣) ارادهی مردم ، اساس قدرت حكومت است. اين اراده بايد در انتخاباتی سالم ابراز شود كه به طور ادواری صورت میپذيرد. انتخابات بايد عمومی ، با رعايت مساوات و با رای مخفی يا به طريقه ای مشابه برگزار شود كه آزادی رای را تامين كند. مادهی ٢٢ هر شخصی به عنوان عضو جامعه حق امنيت اجتماعی دارد و مجاز است به ياری مساعی ملی و همكاری بين المللی ، حقوق اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی ضروری برای حفظ حيثيت و كرامت و رشد آزادانهی شخصيت خودرا، با توجه به تشكيلا ت و منابع هر كشور، به دست آورد. ماده ٢٣ (١) هر شخصی حق دارد كار كند، كار خود را آزادانه برگزيند، شرايط منصفانه و رضايت بخشی برای كار خواستار باشد و در برابر بی كاری حمايت شود. (٢) همه حق دارند كه بی هيچ تبعيضی ، در مقابل كار مساوی ، مزد مساوی بگيرند. (٣) هركسی كه كار میكند حق دارد مزد منصفانه و رضايت بخشی دريافت دارد كه زندگی او و خانواده اش را موافق حيثيت و كرامت انسانی تامين كند و در صورت لزوم با ديگر وسايل حمايت اجتماعی كامل شود. (٤) هر شخصی حق دارد كه برای دفاع از منافع خود با ديگران اتحاديه تشكيل دهد و يا به اتحاديههای موجود بپيوندد. مادهی ٢٤ هر شخی حق استراحت ، فراغت و تفريح دارد و به ويژه بايد از محدوديت معقول ساعات كار و مرخصیها و تعطيلا ت ادواری با دريافت حقوق بهره مند شود. مادهی ٢٥ (١) هر شخصی حق دارد كه از سطح زندگی مناسب برای تامين سلامتی و رفاه خود و خانواده اش ، به ويژه از حيث خوراك ، پوشاك ، مسكن ، مراقبتهای پزشكی و خدمات اجتماعی ضروری برخوردار شود. همچنين حق دارد كه در مواقع بی كاری ، بيماری ، نقص عضو، بيوگی ، پيری يا در تمام موارد ديگری كه به عللی مستقل از ارادهی خويش وسايل امرار معاشش را از دست داده باشد، از تامين اجتماعی بهره مند گردد. (٢) مادران و كودكان حق دارند كه از كمك و مراقبت ويژه برخوردار شوند. همهی كودكان ، اعم از آن كه در پی ازدواج يا بی ازدواج زاده شده باشند، حق دارند كه از حمايت اجتماعی يكسان بهره مند گردند. مادهی ٢٦ (١) هر شخصی حق دارد كه از آموزش و پرورش بهره مند شود. آموزش و پرورش ، و دست كم آموزش ابتدايی و پايه بايد رايگان باشد. آموزش ابتدايی اجباری است. آموزش فنی و حرفه ای بايد همگانی شود و دست يابی به آموزش عالی بايد با تساوی كامل برای همه امكان پذير باشد تا هركس بتواند بنا به استعداد خود از آن بهره مند گردد. (٢) هدف آموزش و پرورش بايد شكوفايی همه جانبهی شخصيت انسان و تقويت رعايت حقوق بشر وآزادیهای اساسی باشد. آموزش و پرورش بايد به گسترش حسن تفاهم ، دگرپذيری و دوستی ميان تمام ملتها و تمام گروههای نژادی يا دينی و نيز به گسترش فعاليتهای ملل متحد در راه حفظ صلح ياری رساند. (٣) پدر و مادر در انتخاب نوع آموزش و پرورش برای فرزندان خود، برديگران حق تقدم دارند. مادهی ٢٧ (١) هر شخصی حق دارد آزادانه در زندگی فرهنگی اجتماع سهيم و شريك گردد و از هنرها و به ويژه از پيشرفت علمی و فوايد آن بهره مند شود. (٢) هركس حق دارد از حمايت منافع معنوی و مادی آثار علمی ، ادبی يا هنری خود برخوردار گردد. مادهی ٢٨ هر شخصی حق دارد خواستار برقراری نظمی در عرصهی اجتماعی و بين المللی باشد كه حقوق و آزادیهای ذكرشده در اين اعلا ميه را به تمامی تامين و عملی سازد. مادهی ٢٩ (١) هر فردی فقط در برابر آن جامعه ای وظايفی برعهده دارد كه رشد آزادانه و همه جانبهی او را ممكن میسازد. (٢) هركس در اعمال حقوق و بهره گيری از آزادیهای خود فقط تابع محدوديتهايی قانونی است كه صرفا برای شناسايی و مراعات حقوق و آزادیهای ديگران و برای رعايت مقتضيات عادلانهی اخلاقی و نظم عمومی و رفاه همگانی در جامعه ای دموكراتيك وضع شده اند. (٣) اين حقوق و آزادیها در هيچ موردی نبايد بر خلاف هدفها و اصول ملل متحد اعمال شوند. مادهی ٣٠ هيچيك از مقررات اعلاميهی حاضر نبايد چنان تفسير شود كه برای هيچ دولت ، جمعيت يا فردی متضمن حقی باشد كه به موجب آن برای از بين بردن حقوق و آزادیهای مندرج در اين اعلاميه فعاليتی انجام دهد يا به عملی دست بزند.
Copyright © 2004 -2005 koodekan.com
کنوانسيون حقوق کودک ترجمه: دکتر الف. آبشار
ديباچه
مطابق اين پيمان نامه، يک کودک، انسانی است که سن هجده سالگی را هنوز تمام نکرده است مگر اينکه سن بلوغ از نظر حقوق جاری در کشورهای مربوطه زودتر تعيين شده باشد. ماده 2 (ممنوعيت تبعيض)
1)
حکومتهای عضو اين
پيمان، برای هر کودکی که در
قلمرو آنهاست، بدون تبعيض و
يا فرق گذاری و بدور از
هرگونه وابستگی به نژاد، رنگ
پوست، منشاء اجتماعی و قومی و
يا ملی، ميزان دارايی،
معلوليت، وضعيت سرپرست و يا
والدين و هر موقعيت ديگری که
کودک در آن است، اجرای حقوق
مندرج در اين پيمان نامه را
تضمين ميکنند.
ماده 3 (نفع کودک)
1)
درانجام هر اقدامی که
به نوعی به کودک مربوط ميشود،
چه در بخش عمومی، خصوصی،
اداری، غير اداری و يا هر بخش
ديگری، رعايت نفع و تامين
سلامت کودک بر ساير مسائل
تقدم دارد. ماده 4 (وظايف دولتها) حکومتهای عضو پيمان، اقدامهای ضروری و مناسب قانونی، اداری و غيره را بعمل می آورند تا حقوق پذيرفته شده در اين عهدنامه را اجرا نمايند. حکومتها برای تحقق مفاد اين عهدنامه با توجه به حقوق و اوضاع اجتماعی، سياسی و فرهنگی، تا آخرين حد ممکن از تمامی منابع موجود ملی خود و در صورت نياز بين الملی استفاده ميکنند. ماده 5 (حقوق والدين) حکومتهای عضو اين پيمان به وظايف، حقوق و مسئوليتهای والدين و يا سرپرست قانونی کودک توجه لازم را می نمايند تا نسبت به کودک در رابطه با حقوق مندرج در اين پيمان نامه کوتاهی نشود. ماده 6 (حق زندگی)
1)
هر کودکی حق زندگی
دارد و اين حق مادرزادی اوست
که از طرف همه حکومتهای عضو
پيمان به رسميت شناخته ميشود. ماده 7 (حقوق مربوط به تولد)
1)
هر کودکی از بدو تولد
حق داشتن يک نام را دارد که
بايد در دفاتر مربوطه ثبت
شود. همچنين داشتن تابعيت حق
اوست و در صورت امکان بايد
والدين خود را شناخته و از
سوی آنها نگهداری شود. ماده 8 (حفظ هويت شخصی)
1)
حکومتهای عضو پيمان
موظف هستند که حقوق کودک را
رعايت کرده و هويت فردی،
تابعيت، نام و روابط شناخته
شده خانوادگی او را مطابق
قانون حفظ نمايند. ماده 9 (جدايی از پدر و مادر)
1)
حکومتهای امضاکننده
اين پيمان نامه اطمينان
ميدهند که يک کودک برخلاف ميل
والدينش از آنها جدا نميشود
مگر اينکه بر طبق قوانين
موجود ثابت شود که آن جدايی
به نفع کودک و لازم است. مثلا
وقتی کودک مورد سوء استفاده
قرار گرفته و جدای از هم
زندگی کنند و تکليف اقامت
کودک بايد روشن شود. ماده 10 (رساندن اعضای خانواده به هم)
1)
بدنبال ماده 9 بند 1
مندرج در اين پيمان نامه،
هرگاه کودک يا والدين او
درخواست خروج از کشور و يا
ورود به کشور ديگری را برای
پيوستن به اعضای خانواده
خودشان دارند، ترتيب اين امر
بطور انسانی و سريع از طرف
حکومت داده ميشود و چنين
درخواستی دارای هيچگونه خطری
از سوی حکومت برای متقاضی و
يا وابستگان او نيست. ماده 11 (کودک ربايی)
1)
حکومتهای عضو پيمان،
جهت مبارزه با انتقال و اقامت
غيرقانونی کودکان به خارج از
کشور، اقدام لازم را می
نمايند. ماده 12 (آزادی عقيده)
1)
از سوی حکومتهای
امضاکننده اين پيمان نامه، حق
کودکی که که توانايی ساختن
نظر شخصی خودش را دارد، به
رسميت شناخته ميشود. کودک در
تمامی امور مروط به خود،
آزادی بيان و اظهار عقيده
شخصی را که مطابق سن و رشد
اوست، دارد. ماده 13 (آزادی آگهانش)
1)
کودک حق آزادی بيان
دارد و اين حق در پيوند با
آزادی آگهانش است که کودک
بدون ترس از محدوديتهای
حکومتی، دانستنيها و افکار
متنوع خود را در قالب کلمات،
دست نويس يا چاپ، کارهای هنری
يا هر طريق و يا هر وسيله ی
انتخابی ديگر، بيان کرده،
دريافت نموده و يا به ديگران
بدهد. ماده 14 (آزادی مذهب، وجدان و افکار)
1)
حکومتها به حق کودک
برای آزادی افکار، وجدان و
مذهب توجه ميکنند. ماده 15 (آزادی تشکيل انجمن و گروه)
1)
حکومتها حق کودک برای
شرکت در اجتماعات را به رسميت
می شناسند. ماده 16 (حفظ محدوده خصوصی)
1)
محدوده شخصی و خصوصی
هيچ کودکی قابل تعرض نيست.
اين محدوده که شامل همه جوانب
مربوط به امور خانوادگی،
مسکونی، حيثيتی و مکاتبات
شخصی است، نبايد بطور عمد يا
غيرقانونی آسيب ببيند. ماده 17 (استفاده از وسايل ارتباط گروهی)
حکومتها با آگاهی از
نقش مهم وسايل ارتباط جمعی،
خاطرنشان ميکنند که کودک بايد
به همه منابع گوناگون ملی و
بين المللی آگاهی رسانی، به
ويژه آنهايی که برای سلامت
جسمی- روانی او مفيدند،
دسترسی يابد. برای اين منظور،
حکومتهای عضو اين پيمان: ماده 18 (نگهداری کودک توسط والدين)
1)
حکومت ها تاکيد و
تضمين ميکنند که پدر و مادر
هردو با هم مسوول تربيت و رشد
کودک هستند. ماده 19 (حمايت کودکان در برابر سوء استفاده)
1)
حکومتها با تکيه بر
تمام امکانات قانونی، اداری،
اجتماعی و آموزشی، کودک را در
مقابل هر شکل از رفتار سهل
انگارانه با آنها، سوء
استفاده جنسی و تجاوز جسمی يا
روانی، حمايت ميکنند. ماده 20 (حمايت کودک در دوران جدايی از والدين)
1)
يک کودک که بطور موقت
يا دايم از آغوش خانواده
محروم شده و يا بدليل نفع
خودش بايد خانواده را ترک
کند، حق استفاده از کمکها و
حمايت ويژه حکومتی را دارد. ماده21 (ضمانت های قانونی فرزندخواندگی)
آن دسته از حکومتهای
عضو پيمان که سيستم کفالت و
فرزندخواندگی را به رسميت
شناخته يا مجاز می دانند، با
اطمينان خاطرنشان ميکنند که
در تمام اين مراحل، منافع
کودک و آسايش او تامين ميشود. ماده 22 (حقوق پناهنده)
1)
حکومتهای امضاکننده
اين پيمان نامه، با انجام
اقدامهای مناسب، حقوق کودکی
را که از نظر قوانين داخلی و
يا بين المللی پناهنده شناخته
شده است، تضمين ميکنند. اين
حقوق شامل کمکهای انسانی و در
جهت احقاق همه حقوق مندرج در
اين پيمان نامه و همينطور
ديگر پيمان های منطقه ای و
بين المللی است که بر پايه
تامين حقوق بشر و حقوق کودک
استوار هستند، صرف نظر از
اينکه کودک تنها با والدين و
يا همراه ديگری باشد. ماده 23 (حقوق کودکان معلول)
1)
حکومتها اعلام ميدارند
که اگر يک کودک دارای نقص
بدنی يا عقلی است، بايد در
عين معلوليت خودش، يک زندگی
شايسته انسانی داشته باشد.
زندگی که در آن، حيثيت او
محفوظ باشد و شرکت فعال و
مستقل او در زندگی جمعی تسهيل
گردد. ماده 24 (مراقبتهای بهداشتی)
1)
حکومتها، حق کودک برای
داشتن سلامتی و استفاده از
همه ی امکانات برای سلامت
ماندن، بهبودی و درمان بيماری
را به رسميت می شناسند و
تضمين ميکنند که هيچ کودکی از
اين حق محروم نخواهد ماند. ماده 25 (کنترل و رسيدگی منظم به مکان نگهداری) کودکی که از طرف مسوولين امر جهت نگهداری و پرستاری و يا درمان ناراحتی جسمی يا روانی بستری ميشود، از حق کنترل و رسيدگی منظم تمام امور به نفع خودش برخوردار است و اين حق از طرف حکومتهای عضو پيمان به رسميت شناخته ميشود. ماده 26 (بيمه و خدمات اجتماعی)
1)
حکومتها حق کودک مبنی
بر استفاده از خدمات و بيمه
امور اجتماعی را به رسميت می
شناسند و اقدامهای ضروری برای
نيل به اين مقصود را در
هماهنگی با حقوق جاری و
قوانين داخلی انجام ميدهند. ماده 27 ( استاندارد و سطح زندگی)
1)
حکومت حق کودک را برای
داشتن سطحی از زندگی که
متناسب با موقعيت و رشد روحی،
جسمی، قومی و اجتماعی اوست،
به رسميت ميشناسد. ماده 28 (حق آموزش و پرورش)
1)
حکومت ها حق آموزش و
پرورش را برای کودک به رسميت
می شناسند و بويژه برای تحقق
آن: ماده 29 (اهداف تربيتی)
1)
حکومت های عضو پيمان
تاييد می کنند که تربيت بايد: ماده 30 (حمايت از اقليت ها) کودکان متعلق به اقليت های مذهبی، قومی و يا زبانی در کشورهايی که اين اقليت ها وجود دارند، دارای اين حق هستند که همراه ديگر آشنايان بطور جمعی يا فردی از زبان فرهنگ و مذهب خود برخوردار بوده و از آنها استفاده کنند. ماده 31 (حق بازی و اوقات فراغت)
1)
حکومت ها حق کودک را
برای داشتن بازی، سرگرمی، وقت
آسايش و استراحت به رسميت می
شناسند. کودک می تواند بطور
فعال و آزادانه در امور
فرهنگی و هنری در خور سنی
خودش، شرکت جويد. ماده 32 ( ممنوعيت استثمار)
1)
حکومت ها اين حق را به
رسميت می شناسند که کودک
استثمار اقتصادی نگرديده و به
کاری که برای سلامتی جسم يا
جان و يا تربيت و تکامل او
زيان بخش است، گمارده نشود. |