http://www.ettelaat.net News Site Fa Copyright (C) Ettelaat.net All rights reserved http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62113 2012-02-04 00:44:17 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62112 2012-02-04 00:40:29 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62111 2012-02-04 00:38:53 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62110 2012-02-04 00:35:54 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62109 2012-02-04 00:32:03 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62108 2012-02-04 00:29:28 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62107 بر اساس گزارش روزنامه واشنگتن پست، وزیر دفاع آمریکا بر این باور است که اسراییل احتمالاَ در اواسط بهار یا اوایل تابستان ۱۳۹۱ به مراکز اتمی ایران حمله خواهد کرد. وزارت دفاع آمریکا هنوز درباره این خبر هیچ موضعی نگرفته است. بنا به ارزیابی لئون پانه‌تا، وزیر دفاع آمریکا به احتمال زیاد حمله نظامی اسراییل به تاسیسات اتمی ایران می‌تواند در ما‌ه‌‌های آوریل، مه یا ژوئن ۲۰۱۲ (اردیبهشت، خرداد یا تیر ۱۳۹۱) رخ دهد. روزنامه آمریکایی "واشنگتن‌پست" بی‌آنکه منبع خود را فاش سازد از قول وزیر دفاع آمریکا این خبر را منتشر کرده است. بر اساس این گزارش اسراییل بیم از آن دارد که ایران در مدت بسیار کوتاهی به اورانیوم غنی‌شده کافی برای ساخت یک بمب اتمی دست یابد. مفسر "واشنگتن‌پست" در بروکسل می‌نویسد در صورت حمله نظامی اسراییل، تنها آمریکا قادر خواهد بود که با واکنش نظامی متقابل جمهوری اسلامی مقابله کند. تلویزیون "سی‌ان‌ان" نیز گزارش می‌دهد که یکی از مقامات دولت آمریکا این گزارش را تایید کرده است. اما وزارت دفاع آمریکا و شخص لئون پانه‌تا از هر گونه واکنشی تا کنون درباره خبر "واشنگتن پست" خودداری کرده‌اند. ایهود باراک، وزیر دفاع اسراییل در اواسط ژانویه امسال گفته بود که اسراییل هنوز هیچ‌گونه برنامه‌ای برای حمله نظامی به مراکز اتمی ایران ندارد. آویو کوچاوی، رئیس سازمان امنیت ارتش اسراییل مدعی است که ایران اورانیوم غنی‌شده برای ساخت چهار بمب اتمی در اختیار دارد. تهدید مستقیم مقامات اسراییلی به گفته این مقام امنیتی ارتش اسراییل در صورت تصمیم و دستور رهبران سیاسی در تهران، ایران می‌‌تواند در مدت یک سال به جنگ‌افزار اتمی دست یابد. کشور اسراییل برنامه اتمی ایران را تهدیدی برای بقای خود ارزیابی می‌کند. برخی کشورهای غربی نیز ایران را متهم می‌کنند که در پوشش برنامه صلح‌آمیز اتمی در پی دستیابی به جنگ افزارهای هسته‌ای است. ایران همواه بر صلح‌آمیز بودن برنامه اتمی خود پافشاری کرده است. لئون پانه‌تا وزیر دفاع آمریکا پیشتر گفته بود که ایران در صورت تصمیم‌گیری برای ساخت بمب اتمی، نیاز به یک سال دارد. به گفته وی ساخت سامانه موشکی مناسب برای حمل چنین بمبی نیز دو سال به طول خواهد کشید. موشه یعلون، معاون نخست‌وزیر و وزیر امور استراتژیک اسراییل پنج‌شنبه (۲ فوریه/ ۱۳ بهمن) درکنفرانس "هرتسلیا" اعلام کرد که اسراییل توانایی حمله نظامی به همه‌ی تاسیسات اتمی ایران را دارد. وی تاکید کرد که اسراییل در کنار کشورهای غربی هیچ‌گاه ایران مجهز به جنگ‌افزار هسته‌ای را تحمل نخواهد کرد. در ‌آستانه سفر هیات بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به ایران نیز ایهود بارک، وزیر دفاع اسرایيل در موضع‌گیری شدیدی نسبت به برنامه اتمی ایران از جامعه جهانی خواست جلوی ایران را بگیرد وگرنه حمله موضعی موثر نخواهد بود.? وی گفت: ما مصم هستیم که جلوی اتمی شدن ایران را بگیریم. حتی رئيس جمهوری آمریکا هم گفته است که همه گزینه‌ها در دستور کار هستند.? SI/FW ]]> 2012-02-04 00:26:18 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62106 2012-02-04 00:21:04 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62105 2012-02-04 00:19:39 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62104 2012-02-04 00:17:54 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62103 2012-02-04 00:16:36 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62102 2012-02-04 00:15:41 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62101 2012-02-03 14:37:28 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62100 فکر می‌کنم باید اگر هم نمی‌شود به بیماری مزمن مسئولیت‌ناپذیری همگانی پایان داد، دست کم کوشید مسئولیت مجموعه‌ای را که در سرنوشت ایران نقش بازی می‌کند، تشریح و گوشزد کرد. از رژیم جمهوری اسلامی، و هواداران و مخالفان و معترضانش تا کشورهای خارجی اعم از غرب و روسیه و چین، و تا جامعه و مردم خود ایران. به عبارت کوتاه، همه در آنچه بر کشورمان می‌رود، مسئول هستیم، فقط بار و سهم این مسئولیت متفاوت است و کاری از دست دیگری برای مسئولیت آن یکی بر نمی‌آید. چه دیروز و امروز فاجعه‌ای به نام جمهوری اسلامی در ایران جریان دارد که یکی از سه ضلع مثلت رژیم، جامعه جهانی و ایران را تشکیل می‌دهد. مسئله اصلی این مثلث این است که جمهوری اسلامی و ایران اگرچه در پیوند با یکدیگر قرار دارند و این رژیم بخشی ناگزیر از سرنوشت ایران است، لیکن همزمان و از همان نخستین روز در تقابل با یکدیگر قرار داشته‌اند. سرنوشت کشورها و اقتدار و اضمحلال آنها، با تعریف از منافع ملی و تأمین و تضمین این منافع، گره خورده است. جمهوری اسلامی از همان روز نخست با آپارتاید همه جانبه، از قطع بند ناف خود با تاریخ ملی ایران تا تحمیل جدایی‌های سیاسی و اجتماعی در داخل، و گسست‌های بحران‌زا در سیاست خارجی، بیشترین بار مسئولیت را در موقعیتی که کشور به آن دچار شده و همچنان دچار است، بر عهده دارد. مسئولیت کشورهای خارجی تنها در رابطه با وجود این رژیم می‌تواند تعریف شود، وگرنه چه انتظاری می‌توان از بیگانگان داشت که به درستی به دنبال منافع ملی خویش هستند. کدام عقل سلیم می‌تواند چین را بازدارد که از بازار هفتاد میلیونی ایران بیشترین سوءاستفاده را نکند؟! کدام منطق می‌تواند روسیه را قانع کند که از برنامه‌ اتمی جمهوری اسلامی تا جایی که می‌‌تواند سود میلیاردی به جیب نزند؟! چگونه می‌توان به دولت‌های غربی و شرکت‌های سودجوی اروپا و آمریکا فهماند که مماشات با جمهوری اسلامی و معامله با آن، از اسلحه تا ابزار سرکوب، با منش پشتیبانی از دمکراسی همخوانی ندارد؟! قطعنامه‌های شورای امنیت و تحریم‌های اقتصادی که دیگر به تحریم نفتی و بانکی رسیده است، و یک جنگ احتمالی که تا زمانی که درِ جمهوری اسلامی بر همین پاشنه می‌چرخد، هرگز سایه سنگین آن از فراز ایران کنار نخواهد رفت، نه به دلیل بی‌مسئولیتی کشورهای خارجی در برابر ایران و سرنوشت‌اش بلکه به خاطر مسئولیت آن کشورها در قبال منافع و مردمان خودشان است! بی‌مسئولیتی آنها در رابطه با ایران، در سیاست‌های دوگانه، مماشات‌گرانه و برنداشتن دست‌‌ حمایت‌شان از پشت رژیم است. این دست حمایت است که شعار مرگ بر روسیه را جانشین مرگ بر آمریکا می‌کند بدون آنکه آمریکا سیاستی جدی در پشتیبانی از جنبش اعتراضی و آزادی‌خواهی مردم در پیش گرفته باشد. و چه فردا... نمی‌توان از مردم انتظار داشت در منگنه نابودکننده بین سیاست‌های رژیم و واکنش جامعه جهانی که تحریم و جنگ از جمله آنان است، در انتظار بمانند تا معجزه‌ای در این مناسبات مخرب روی دهد. هیچ نشانه‌ای نیز در کار نیست که وقوع چنین معجزه‌ای را بدون تغییر بنیادی در نظام جمهوری اسلامی، مژده دهد. این تغییر بنیادی، خود یک معجزه دیگر است که مدتهاست کار را از اصلاح گذرانده است. در اینجا نقش ناخواسته رژیم در نزدیکی مخالفان و معترضانش مطرح می‌شود. جمهوری اسلامی در نخستین سال‌های تثبیت خود گمان می‌کرد با اعدام می‌تواند مخالفان خود را برای همیشه از سر راه بردارد. پس در پیشبرد این سیاست خونبار از هیچ کوششی فروگذار نکرد. ولی هنگامی که باز هم از در و دیوار مخالف رویید، و نسلی دیگر بر نسل مخالفان افزوده گشت و رژیم خود را پاسخگوی مطالبات سه نسل دید، دیگر نمی توانست برای همه آنها حکم زندان و اعدام صادر کند، اگرچه برخی از مبلغان رژیم از جمله ائمه جمعه پروایی ندارند که گاه ترور و اعدام را برای حل مشکلات یادآوری کنند. این بود که رژیم و دستگاه امنیتی‌اش به این باور رسیدند که با مهاجرت ناراضیان نه تنها صدای آنان از داخل کشور رخت بر خواهد بست بلکه وجود آنها در خارج نیز به تشتت و تفرقه موجود در میان مخالفان دامن خواهد زد. این ارزیابی دوم، چندان اشتباه نبود و در مقاطع معینی از جمله در دوره‌های مختلف انتخابات فرمایشی، به سود جمهوری اسلامی نقش بازی کرد. ولی آنچه زمامداران جمهوری اسلامی هرگز به آن توجه نکردند، مطالبات اجتماعی و اقتصادی مردم بود. برای رژیم اسلامی ایران همواره به دست آوردن اقتدار منطقه‌ای و جهانی در مرکز توجه قرار داشت و بر این باور بود که مردم به دلایل اعتقادی در هر شرایطی پشتیبان آن خواهند بود و در بدترین حالت می‌‌‌توان پایگاه اجتماعی خود را با تطمیع خرید! البته بخشی از این پایگاه واقعا از نظر اعتقادی تا آخر با رژیم خواهد ماند و بخشی دیگر را می‌توان تا زمانی که ورق بر نگشته است، خرید. همه اینها اما زمانی ممکن است که به منابع مالی رژیم ضربه‌ای وارد نیامده باشد. گزارش‌های رسیده از ایران، نشانگر نگرانی شدید مردم از آینده نزدیکی است که تیره و تار به نظر می‌رسد و نخستین واکنش طبیعی برای دفاع از خود در برابر این آینده ناروشن، ذخیره نیازهای اولیه زندگی است. ناتوانی اقتصاد ایران و مسئولان کشور در نبرد نابرابر ریال در برابر ارزهای خارجی تنها نمونه‌ای از نابسامانی‌های گسترده‌ای است که با اعلام اجرای تحریم بانک مرکزی و خرید نفت از ایران عرصه‌های مختلف حیات جامعه را در بر گرفته است. این تاوان دیگریست که مردم ایران به خاطر داشتن این حکومت می‌پردازند. شعار دادن و صدور اعلامیه در نکوهش تحریم و جنگ، و دل سوزاندن‌ شفاهی و کتبی برای مردمی که از سوی رژیم و جهان تنها رها شده‌اند، تنها شانه خالی کردن از زیر بار مسئولیتی است که بر عهده بخش دیگری از ما قرار دارد: افراد و احزاب و گروه‌های سیاسی و روشنفکران. این ?ما?یی که بیش از سی سال حرف زده و گام‌هایی پراکنده و محدود برداشته است. از این ما، آنها که زیر عنوان اپوزیسیون قانونی امکانات بیشتری در داخل کشور داشتند، نقش خود را به خندق رژیم کاهش دادند تا از عبور ناراضیان از سد جمهوری اسلامی جلوگیری کنند. آنها که خودی به شمار می‌رفتند و حتا به نهادهای قدرت دست یافتند، در برابر سدّ ولایت فقیه از پای در آمدند بدون آنکه بتوانند چشم‌اندازی فراتر از دوران طلایی امام و اجرای بدون تنازل قانون اساسی بگشایند. آنها که خیلی زود غیر‌قانونی شدند و از مهلکه رژیم جان به در بردند، نفسی طولانی می‌بایست تا دریابند که به تنهایی کاره‌ای نیستند. تازه، این آگاهی درباره همه گروه‌ها صادق نیست به ویژه آنهایی که بر این پندارند که به پشتوانه خارجی می‌توان در ایران و یا در استان‌های آن بر اریکه قدرت تکیه زد! آن دیگرانی هم که به درکی از اتحاد رسیده‌اند با خودی‌های خویش متحد می‌شوند! جزایر کوچک سیاسی که توفان تفرقه سالهاست راه ارتباطی بین آنها را مسدود کرده است. بر این زمینه غم‌انگیز، مسئولیت این ما در برابر مردم بیش از پیش اهمیت می‌یابد چرا که جهانی داریم که کشورهایش هر یک به دنبال منافع خویش است، رژیمی داریم که مسئولیت‌ناپذیر است و مسئولیت‌ناپذیر خواهد ماند، مردمی داریم که امکان پذیرفتن مسئولیت از آنها سلب شده است و با این همه هرگاه توانسته‌اند، ثابت کرده‌اند در میدان خواهند بود، ناراضیان و معترضانی از درون و پیرامون رژیم داریم که در بدترین شرایط، هر یک بنا به شیوه و امکانات خود، باری از این مسئولیت را بر دوش می‌کشد. در این میان بیشترین بار مسئولیت بر شانه ماست، ما! مایی که در خارج از کشور هستیم. بر خلاف تصور رژیم و محافظانش، مهاجرت و تبعید نه تنها سبب دوری مخالفان و دگراندیشان از مسائل ایران نشد، بلکه نیروی عظیمی را در طول سالیان ذخیره ساخت که امروز هنگام بهره‌برداری از آن فرا رسیده است. همه این تهدیدات از سوی رژیم و جامعه جهانی علیه یکدیگر، که نهایتا علیه ایران و مردمانش عمل خواهد کرد، فرصتی است برای یافتن راه‌های ارتباط به سوی یکدیگر، برای ساختن پشتوانه‌ای از نیروی یکدیگر، در برابر آنهایی که سرزمین و مردم مشترک هرگز برایشان از اهمیتی برخوردار نبوده است که به خاطرش، سیاست‌های خود را تغییر دهند. خارج کشور با موج مهاجرت‌های اخیر می‌تواند قویتر از همیشه باشد، تنها به شرط آنکه با هدف یک نظام مبتنی بر دموکراسی و اصول حقوق بشر، از شاخه‌های سیاسی- عقیدتی خود فراتر رفته و نه تنها از این نظام، بلکه از نظام پیشین نیز عبور کرده باشد. ]]> 2012-02-03 14:33:27 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62099 2012-02-03 12:45:49 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62098 2012-02-03 12:44:05 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62097 با اين عنوان که "ازچه می ترسيد؟!ازآمدن پادشاهی يا رفتن جمهوری اسلامی؟!" درنشريه کيهان چاپ لندن شماره 1390 مطرح،که به زعم عده ای ازآنان،اين پرسش روشن " تحریک آميزو توام با ادعاهای بی استدلال؟!! " بوده است!. اين گروه به اصطلاح مخالفان و منتقدان که امروزتحت چترجمهوری خواهی فعاليت دارند، درمقالاتی دراين باب ، با دستپاچگی غريبی متفقانه به يک شکل مشابه پاسخ داده اند که ما " نه از آمدن پادشاهی درآينده وحشتی داريم و نه از رفتن جمهوری اسلامی، اين جواب البته بدون توجه به فاکتهای سياسی ودرتضاد آشکاربا راهبردها و عملکرد اين جماعت درعرصه مبارزه درسالهای اخيربوده، ومتاسفانه دوباره بدون تامل، صداقت و رعايت ارزشهای اخلاقی ارائه شده است. نوع تدبير بسيارمشهود وقابل تشخيص اين گروه درسالهای اخير،به گفته خانم بقراط ": بزيرعبای رژيم رفتن روشنفکران برای دفاع از جمهوری در برابر پادشاهی"ميباشد، که توانسته ماهيت و عملکرد آنهارابه طورمشخص و آشکار تصوير کند. شواهد روشنی دررابطه با اتخاذ اين سياستهای ايشان درسالهای اخير، چون، حمايت بيدريغ ازتاکتيکهای اصلاح طلبان حکومتی، وهمسو شدن با راهبردهای آنان درموقعيتهای گوناگون،درسالهای اخيروبطورعمومی به جهت ، حفظ نظام وترس دائمی ازاسقاط جمهوری اسلامی" ميباشد. زيرا ازپای درآمدن رژيم اسلامی درايران ميتواند زمينه ساز حصول به انجام همه پرسی ازيکايک ملت ايران دريک فضای دمکراتيک و آزاد باشد، که يکی از دستاوردهايش ممکنست بطوراحتمالی به انتخاب يک نظام پادشاهی پارلمانی درآينده منتهی شود، که قبول وپذيرش آن از نگاه اين دسته سرانجامی بسيارهولناک وغيرقابل پذيرش برای آنها و کشور خواهد بود. زيرا آنها اگر چه به ظاهرمتظاهر به دمکراسی وآزادی خواهی هستند اما،هرگونه اتحاد برای تحقق دمکراسی که موکول به انتخاب نوع نظام ایران در آینده رفراندوم عمومی، به امکان بازگشت سلطنت مشروعیت بخشد را مثبت نمی‌دانند و آنرا پروژه‌ای آزمون شده و شکست خورده تلقی ميکنند. اين دلائل مدقن نشان از آن دارد،که آنهابدينجهت به حفظ رژيم جمهوری اسلامی دلبسته اند، چون حفظ اين جمهوری فاشيستی و اصلاح آنرا به سقوط جمهوری اسلامی و انجام يک رفراندوم عمومی درمورد نوع نظام آينده درکشور راترجيح ميدهند. وبراساس ارزيابی های اجتماعی خود، چون به محبوبيت شان درنزد مردم مطمئن نيستند، لذا از نتايج آن به نفع خويش اطمينان نداشته، تا به اين امر دمکراتيک اما پرمخاطره تن دردهند. به يقين ميتوان گفت، که اين افراد به وضوح"هم از آمدن پادشاهی وحشت دارند! و هم از رفتن جمهوری اسلامی بسياردل نگرانند! و نکته تامل برانگيزدراينخصوص پاسخهای بعضی ازتئوری پردازان اين گروههای سياسی است،که باتکراردربکارگيری ازهمان تاکتيکهای شناخته شده قبلی، بااستفاده از طرح پارامترهای انتقادی ازرژيم پهلویها و بمنظوراخذ تائيد مخاطبان خويش، درادامه به حقنه کردن مطالبی بی ارتباط با موضوع بحث به خواننده و انجام عمليات فريب بمنظورپاک کردن صورت مسئله دراذهان خوانندگان ميپردازند. شگفت آورتراراده بعضی کسان است ، که طی اين سالها از همبستگی و اتحاد مبارزان ايرانی مجدانه جلوگيری نموده ،و اينک درکمال حيرت و ناباوری ضمن تذکر شرايط سياسی اسفناک کشور، بيان وجود بحران‌ها و خطرات عمده‌ برای ملت ايران وتصوير فقر و زندان و شکنجه و تحقير و هزاران مشکل اساسی ديگر،آنانی که طی اين سالها وجود اين خطرات عمده را توجه داده ومخالفان را به اتحاد درعمل با حفظ اختلافات درعقيده دعوت کرده اند،رااينک به ظاهر به همبستگی ميخوانند. آنها که بر خانم بقراط خرده ميگيرند، که ايشان با طرح اينگونه سئوالات وياانتشارمقالات خود "همواره روشنفکران مخالف خود را مورد توهين قرار می‌دهند".غافل از اين نکته اند که دريافت کنندگان بی ضابطه وفله ای عنوان "روشنفکری"مورد اشاره شان بطورعام تنها دارای ويژه گی "مخالفت با پادشاهان پهلوی"هستند. آنها بساده گی تلاش ميکنند برای اين دسته بنحوی آبرو واعتبار سياسی کاذب کسب نمايند. به قول متفکری دانا "روشنفکرکسی است که با بکارگيری خرد به آينده نگری بپردازد."با ذکراين بيان اکنون اين پرسمان مطرح است، که درفهرست روشنفکران مورد نظراين نويسنده آيا احدی را ميتوان يافت که گفته فوق درمورد ايشان مصداق داشته باشد؟ اين هموطنان ما بايد بدور از هرگونه تعصب سياسی، امروز بيانديشند که بقای جمهوری اسلامی با گذشت ايام، کشورمان را با شتابی فزاينده به سوی نيستی ونابودی سوق ميدهد،وعملکرد حکومت درعرصه سياسی و اقتصادی نيزهستی همه ايرانيان را عاقبت بر باد خواهد داد.اين دوستان بايد تفکرکنند که نبش قبر تاريخی رويدادهای گذشته تاکنون چه گشايشی درحل معضلات سياسی اجتماعی ما توانسته است بازی کند؟ اکنون انديشيدن به ايران وسرنوشت ملت ايران بايد انگيزه،اصل مهم و تنها راه گريزاز اين دايره شيطانی باشد که ميهن پرستان راستين سالهاست درآن گرفتار امده اند. اين دگرانديشان اگر تمايل به ايجاد یک همبستگی پايدار برای ورود کشورمان به جرگه جامعه متمدن جهانی داشته باشند، چاره‌ای جز این نخواهند داشت، که با قبول "همه" آنهائی که به ارزشهای پذيرفته شده بين خود پايبند هستند توان ايجاد جبهه‌ای کارآ و موثرازهمه مبارزان دمکرات و آزادیخواه،که در آن هر تلاش وتدبيری در جهت تامين منافع ملی ایرانیان صورت تحقق پذيرد،را فراهم سازند. اصرارو پافشاری مستمربر تحقق خواسته های ايدئولوژيک و عدم اعتقاد به تدابيرموثرديگر انديشان برای حصول به يک شرايط دمکراتيک و آزاد برای مردم ايران، تا به انتخابی آزادانه درنوع نظام آينده بپردازند تنها نقشه راهی است که ما را بهدف نهائی خواهد رسانيد. آدينه ۱۴ بهمن ۱٣۹۰ - ٣ فوريه ۲۰۱۲ rudaruish@gmail.com www.sarbazan.or ]]> 2012-02-03 12:42:14 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62096 انتخابات مجلس اسفندماه: کدام بحران؟ آقای خامنه‌ای با اشاره به انتخابات مجلس شورای اسلامی که کمتر از یک ماه دیگر برگزار می‌شود با تاکید بر این که تمام انتخابات‌هایی که در ایران پس از انقلاب برگزار شده سالم بوده است به مسئولان توصیه کرد که از توطئه‌ها در کار انتخابات غافل نشوند. آیت‌الله خامنه‌ای به مسئولان در حکومت جمهوری اسلامی هشدار داد که امنیت را برقرار کنند و از توطئه دشمن در کار انتخابات غافل نشوند. او همچنین به کسانی که در انتخابات پیش رو رای نخواهند آورد هشدار داد که مواظب باشند کلاهی بر سرشان نرود که بر سر کسانی رفت که در انتخابات ۸۸ رای نیاوردند. به اعتقاد رهبر جمهوری اسلامی، کشور ایران در حال حاضر با هیچ بحرانی دست به گریبان نیست و کشور آرام است و امنیت کامل برقرار. او همچنین گفت که این همه کار از سوی دستگاه‌ها انجام می‌گیرد. او البته ضمن اشاره به این که همه انتخابات‌ها سالم بوده اذعان کرد که اعتراض‌هایی هم بوده که البته رسیدگی شده است. به گفته آقای خامنه‌ای، افرادی در خارج از کشور سعی می‌کنند فضای انتخابات را مسموم کنند، و عده‌ای در داخل غافل‌اند، بدون آن که بدانند با آنها همراه می‌شوند. [تاريخ مطلب: چهاردهم بهمن ۱۳۹۰ برابر با سوم فوريه ۲۰۱۲] ]]> 2012-02-03 12:35:47 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62095 2012-02-03 12:32:35 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62094 2012-02-03 09:44:42 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62093 در این آگهی که به زبان عبری است، یک شبکه تلویزیون کابلی اسرائیلی می‌گوید که به مشترکانش تبلت‌های سامسونگ جایزه می‌دهد. نماینده سامسونگ در ایران نیز گفته است این تبلیغ، ارتباطی به این شرکت نداشته و تبلت مورد اشاره در آن صرفا به عنوان جایزه معرفی می‌شود. ارسلان فتحی‌پور، رئیس‌ کمیسیون اقتصادی مجلس، امروز ۱۳ بهمن ماه گفته است ضمن یادآوری خجم بالای فروش شامسونگ در ایران، عذرخواهی شرکت سامسونگ را در این باره ناکافی خوانده و گفته است که مسئولان این شرکت باید در این باره پاسخگو باشند. این نماینده اصول‌گرا این آگهی را ضد ایرانی خوانده و هشدار داده که واکنش مجلس به این آگهی، پشیمان‌کننده خواهد بود. رئیس‌ کمیسیون اقتصادی مجلس از احتمال مطرح شدن طرح ۲ فوریتی در مجلس خبر داد که به گفته وی، این طرح تمامی خرید‌ها از شرکت سامسونگ را ممنوع خواهد کرد. طرح‌ها و لوایح دو فوریتی ‌باید حداکثر ظرف دو روز در دستور کار مجلس قرار گیرند. این آگهی ۴ مرد بازیگر اسرائیلی را نشان می‌دهد که به ایران می‌روند. این آگهی در هفته‌های گذشته نمایش داده شده و با انتشار مطالب انتقادی درباره آن در برخی از وبسایت‌های نزدیک به اصول‌گرایان، موضوع آن تازه شده است. وبسایت الف در مطلبی انتقادی درباره این ویدئو نوشته است که در جریان آن، ۴ بازیگر اسرائیلی که شوهای خاصی برگزار می‌کنند و شنیده‌اند که حتی در ایران نیز طرفدار دارند، برای دیدار با طرفداران خود به اصفهان سفر می‌کنند. به نوشته الف، در این ویدئو ایران جایی مملو از گرد و غبار با مردمی دور از تمدن نشان داده شده است. این وبسایت نزدیک به اصول‌گرایان همچنین نوشته است این ۴ مرد برای اینکه شناخته نشوند لباس مبدل زنانه به تن می‌کنند و زن ایرانی را مورد تمسخر قرار می‌دهند چون در عین حال داشتن سبیل و با راه رفتن نامناسب خود، چهره ناشایست و عقب‌افتاده‌ای از زن ایرانی نشان می‌دهند. این ۴ نفر در کافه‌ای در اصفهان با یک مامور موساد که تاسیسات هسته‌ای ایران را زیر نظر دارد، آشنا می‌شوند. او به آن‌ها توضیح می‌دهد که با تبلت سامسونگ، فعالیت‌های نیروگاه هسته‌ای ایران را رصد می‌کند. یکی از این بازیگران اسرائیلی با کنجکاوی صفحه این را تبلت لمس می‌کند و در پی آن نیروگاه هسته‌ای منفجر می‌شود. این بازیگر در پاسخ به نگاه سرزنش‌آمیز همراهانش می‌گوید: مگر چه اتفاقی افتاده؟ این هم فقط یک انفجار مرموز دیگر در ایران بود. اشاره این شوخی، به انفجارهای اخیر در تهران و اصفهان است که برخی از تحلیلگران آن را به اسرائیل منتسب کرده‌اند اما مقامات اسرائیلی از تایید یا رد این سخنان خودداری کرده‌اند. فارس از قول مدیر روابط عمومی سامسونگ در ایران نوشته است که تهیه این تبلیغ ارتباطی به شرکت سامسونگ ندارد و قرار است دفتر این شرکت در کره و دوبی بیانیه‌ای در محکومیت ساخت این آگهی خطاب دفتر سامسونگ اسرائیل صادر کند. الهه طاهری گفته است: این تبلیغ توسط یک شبکه تلویزیون کابلی اسرائیلی با نام هات تهیه شده و در آن تبلت سامسونگ به عنوان جایزه برنامه به شرکت‌کنندگان داده می‌شود. تلویزیون دولتی چین نیز در گزارشی، این ویدئو را یک آگهی تلویزیون کابلی معرفی کرده که در آن گفته می‌شود به کسانی که مشترک این تلویزیون کابلی شوند، یک تبلت جایزه می‌دهد. خبرنگار این تلویزیون از تل‌آویو در گزارشش زمان پخش این آگهی که پس از ترور مصطفی احمدی روشن از دست‌اندرکاران برنامه هسته‌ای ایران بوده را قابل‌تامل شمرده و گفته است: در اسرائیل گاهی شوخی‌ها بازنمایی واقعیت هستند. از طرف دیگر، یک عضو کمسیون اقتصادی مجلس خبر داد که این کمیسیون یکشنبه آینده در جلسه‌ای به موضوع این آگهی می‌پردازد و احتمال تجدید نظر ایران در خرید محصولات سامسونگ وجود دارد. علی موسوی، نماینده آبادان، این آگهی تلویزیونی را مستندی تبلیغی خوانده و گفته است: عذرخواهی از ملت ایران درخواست حداقلی مجلس ایران از شرکت سامسونگ است و این اهانت برای این شرکت گران تمام خواهد شد. ]]> 2012-02-03 09:15:41 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62092 فشار بر خانواده‌ها از ماه‌ها پیش آغاز شد این اولین بار نیست که خانواده‌های کارمندان بی‌بی‌سی فارسی در ایران تحت فشار و تهدید قرا میگیرند. پاییز امسال پس از پخش مستندی از زندگی آیت‌الله خامنه‌ای در تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی و بازداشت شش مستندساز به اتهام همکاری با این رسانه، تعدادی از خانواده‌های کارمندان این رسانه در ایران، مورد تهدید و ارعاب قرار گرفتند. مدیر سرویس جهانی بی‌بی‌سی در مطلبی که در همان زمان در وبلاگ سردبیران بی‌بی‌سی منتشر شد، تحت فشار گذاشتن خانواده‌های کارمندان این رسانه در ایران را محکوم کرد. "پیتر هاروکس" در مطلب خود نوشت: ماموران دولت ایران، در ماه های اخیر به بازداشت، بازجویی و ارعاب خویشاوندان کارکنان ایرانی بی بی سی دست زده‌اند و مطلع شده‌ایم که با خویشاوندان و دوستان ۱۰ تن از کارکنان ما در ایران چنین برخوردی صورت گرفته است. وی سپس با ذکر مواردی از این تهدیدها، از طرف بی بی سی از دولت ایران خواست تا از اقدامات ماموران خود در این زمینه تبری جوید. مدیر سرویس جهانی بی‌بی‌سی همچنین از دولت بریتانیا و سایر کشورهای جهان درخواست کرد که به هرگونه اقدام لازمی دست بزنند تا مانع اقدامات دولت ایران در راستای تضعیف رسانه‌های آزاد شوند. سازمان گزارشگران بدون مرز نیز در تاریخ ۱۳ مهر ۱۳۹۰ ضمن بازنشر سخنان مدیر سرویس جهانی بی‌بی‌سی در وبسایت خود نوشت: این نخستین بار نیست که رژیم ایران خانواده‌های روزنامه‌نگاران تبعیدی را برای تحمیل خواست‌های خود بر رسانه‌های خارج از کشور به گروگان می‌گیرد. تنها از سال ١٣٨٤ تا امروز گزارش‌گران بدون مرز بیش از پنجاه مورد تهدید، بازداشت و ارعاب خانواده‌های روزنامه‌نگاران تبعیدی را بازشماری کرده است. بیش از دویست روزنامه‌نگار و وب‌نگار در پی سرکوب اعتراضات مردم به انتخاب مجدد محمود احمدی نژاد مجبور به ترک ایران شده‌اند. این موج خروج همچنان ادامه دارد، بسیاری از روزنامه‌نگاران تبعیدی هم‌اکنون با رسانه‌های مستقل در خارج از کشور همکار می‌کنند، برخی از آن‌ها و خانواده‌ها‌شان از سوی نهادهای امنیتی رژیم تحت فشار و تهدید قرار گرفته‌اند. میترا شجاعی تحریریه: جواد طالعی ]]> 2012-02-03 08:55:13 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62091 جمهوری خواهان مخالف پادشاهی جمهوری خواهان مخالف اصلاح طلبی جمهوری خواهان موافق اصلاح طلبی جمهوری خواهان مخالف اصلاح طلبی و مخالف فدراليسم جمهوری خواهان موافق اصلاح طلبی و موافق فدراليسم عموم اين جمهوری خواهان را می توان به دو اردوگاه چپ و راست هم تقسيم کرد. در اين صورت تعداد انواع جمهوری خواهی دو برابر شده و به ده جبهه بالغ می شود. اگر همين تفکيک را در مورد پادشاهی خواهان نيز بکار بريم خواهيم ديد که بهمين تعداد جريانات پادشاهی خواهی نيز وجود دارند. حال، بر اين عده می توان طيف رنگارنگ اصلاح طلبان و سلطنت طلبان و طرفداران ديکتاتوری پرولتاريا نيز افزود و ديد که کار تعدد گروه ها و گرايشان سياسی اپوزيسيون ما به کجا می کشد. اما آيا رسيدن به يک وفاق و اتحاد ملی بين اين نيروها ممکن است؟ اگرچه ظاهر امر بر اين نتيجه منطقی حکم می کند که پاسخ ما بايد منفی باشد، من اعتقاد دارم که تجربهء تاريخی به ما نشان می دهد که اگر سخت کوش و اميدوار و عاقل باشيم می توانيم اين پاسخ منفی را به پاسخی مثبت تبديل کنيم. مگر همين نيروها نبودند که، با همهء اختلافات عميق و عجيب و غريب، در سی و سه سال پيش بر سر رهبری خمينی و شورای انقلابش با يکديگر همداستان شدند؟ اگر می توان بر سر بقدرت رساندن قشر مرتجع آخوند با يکديگر اتحاد کرد چرا نتوان بر سر بر کندن ريشهء اين شجرهء خبيثه با هم همدل و همراه شد؟ ]]> 2012-02-03 08:51:22 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62090 2012-02-03 08:48:14 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62089 2012-02-03 08:26:52 http://www.ettelaat.net/12-februari/news.asp?id=62088